Ήσυχα, Μίρζα. Ήσυχα, είπα.
- Καλησπέρα σας, κυρία. - Ναι, τι θέλετε;
Συγγνώμη που ενοχλώ. Νοικιάζετε κάποιο διαμέρισμα;
Είμαι στο σωστό κτίριο, έτσι;
Ποιος σας το είπε;
Ένας φίλος... ή μάλλον συγγενής.
Την πόρτα!
Είναι ένα μικρό δυάρι, σωστά;
Δεν έχω άλλη δουλειά, λέτε; Ορισμένοι νομίζουν ότι οι θυρωροί είναι σκλάβοι.
Εγώ δεν νομίζω κάτι τέτοιο. Μήπως να περάσω αργότερα;
Μιλήστε με τον κύριο Ζι. Εγώ μπορώ μόνο να σας το δείξω.
Ναι, αν σας είναι εύκολο, χωρίς να θέλω να ενοχλήσω,
και θα σας δώσω κάτι για τον κόπο σας,
όπως είναι και λογικό.
Τι γλυκό σκυλάκι... που είσαι. Είσαι η Μίρζα, έτσι;
Ωραίο... όνομα. Μίρζα!
Συγγνώμη.
Η προηγούμενη ενοικιάστρια πήδηξε από το παράθυρο.
Φαίνεται και το σημείο που έπεσε.
Κοιτάξτε.
Ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να το φτιάξει.
Δεν πέθανε ακόμη, αλλά και να πέθαινε...
Είναι στο νοσοκομείο Μπρέτονο.
Κι αν γίνει καλά;
Μην ανησυχείτε, δεν θα γίνει καλά. Είναι ωραίο σπίτι.
Δύστυχη γυναίκα! Και οι όροι του συμβολαίου;
Θα πληρώνετε για το νερό. Τα υδραυλικά είναι καινούρια.
Η βρύση είναι στον διάδρομο.
- Και το μπάνιο; - Στην άλλη άκρη του διαδρόμου.
Η θέα αξίζει, έτσι;
Πόσο είναι η εγγύηση;
Το ενοίκιο είναι εξακόσια φράγκα.
Η εγγύηση δεν ξέρω. Νομίζω ότι ζητάει πέντε χιλιάδες φράγκα.
Πέντε χιλιάδες; Είναι πολλά λεφτά!
Αυτό δεν μ’αφορά. Μιλήστε με τον κύριο Ζι. Μένει από κάτω.
Πρέπει να φύγω τώρα.
Καλά... ακούσαμε!
- Δεν δίνουμε ελεημοσύνη. - Ενδιαφέρομαι για το διαμέρισμα.
- Ποιο διαμέρισμα; - Στον επάνω όροφο.
Μπορώ να μιλήσω στον κύριο Ζι;
Καλησπέρα.
- Πήγατε στο διαμέρισμα; - Ναι, θέλω να δούμε το συμβόλαιο.
Πέντε χιλιάδες εγγύηση και εξακόσια ενοίκιο.
Είναι πολλά τα λεφτά. Μπορώ να σας δώσω τέσσερα χιλιάρικα μετρητά.
- Σας είπε η θυρωρός για το νερό; - Ναι, μου είπε.
Είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς σπίτι.
Ένας φοιτητής στον έκτο μού έδωσε τα μισά για ένα δωμάτιο μόνο.
Χωρίς παρεξήγηση, δεν θέλω να πω κάτι για το σπίτι σας,
αλλά η τουαλέτα είναι πρόβλημα.
Αν αρρωστήσω, πράγμα που δεν μου συμβαίνει συχνά,
και θέλω να πάω στην τουαλέτα το βράδυ, δεν θα’ναι εύκολο.
Επιπλέον, μπορώ να σας δώσω αμέσως, τέσσερις χιλιάδες μετρητά.
Δεν είναι μόνο οικονομικό το θέμα, κύριε...
Τρελκόβσκι.
Δεν θα πεινάσω χωρίς τα πέντε χιλιάρικα σας.
Το νοικιάζω γιατί είναι άδειο. Τα λεφτά δεν πέφτουν απ’τον ουρανό.
Φυσικά. Είναι λογικό, σας καταλαβαίνω.
Θα πάρετε ένα τσιγάρο;
Θέλετε πέντε χιλιάδες. Αν τα πάρετε με επιταγή, θα πρέπει να τα δηλώσετε.
Δεν προτιμάτε τέσσερα μετρητά;
Προτιμώ πέντε μετρητά.
Φυσικά. Τέλος πάντων, η ενοικιάστρια δεν πέθανε ακόμη.
Εάν επιστρέψει, δεν θα πάρετε ούτε τα τέσσερα, τίποτα.
Είστε παντρεμένος; Συγγνώμη, ρωτάω για να μάθω αν έχετε παιδιά.
Το κτίριο είναι πολύ ήσυχο. Η γυναίκα μου κι εγώ γεράσαμε πια.
Δεν συμφωνώ, κύριε Ζι.
Ξέρω τι λέω. Έχουμε γεράσει και δεν μας αρέσει ο θόρυβος.
Μην ανησυχείτε. Είμαι ήσυχος και εργένης.
Και οι εργένηδες δημιουργούν προβλήματα καμιά φορά.
Αν το θέλετε για να διασκεδάζετε με τίποτα κοπελιές,
προτιμώ να το δώσω σε κάποιον που το χρειάζεται, με δυο χιλιάρικα.
Συμφωνώ, αλλά δεν είμαι τέτοιος τύπος.
Δεν μπορώ να σας απαντήσω, όσο ζει η κυρία Σουλ.
Σας συμπαθώ, όμως. Φαίνεστε σοβαρός νέος.
Θα’θελα να δω τη δεσποινίδα Σουλ.
Τη Σιμόν Σουλ;
- Είστε συγγενής; - Όχι, φίλος.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
- Είστε η προϊσταμένη; - Ναι.
Μου είπαν να δω εσάς πρώτα. Θέλω να δω τη δεσποινίδα Σουλ.
- Κλίνη 18. - Μπορώ να τη δω;
Μην την ενοχλήσετε. Ήταν σε κώμα μέχρι χτες.
Πηγαίνετε, αλλά μην της μιλήσετε.
Είπε ότι θα’ρθει την Τετάρτη...
Είστε φίλος της;
Με συγχωρείτε.
Δεν μπορώ να το πιστέψω, δεν μπορώ.
Ήμουν μαζί της μια μέρα πριν το ατύχημα. Όχι, δύο μέρες πριν.
Είχε τόσο καλή διάθεση!
Γιατί να το κάνει αυτό;
Για να’μαι ειλικρινής, δεν την ξέρω καλά.
Αλλά είμαι φοβερά αναστατωμένος, πιστέψτε με.
Είναι φοβερό.
Σιμόν.
Σιμόν!
Δεν με γνωρίζεις;
Η Στέλλα είμαι.
Η φίλη σου, η Στέλλα. Με γνωρίζεις;
Πρέπει να φύγετε.
Η τσάντα σας.
Μπορεί να σωθεί;
Αν μπορούμε, θα την σώσουμε.
Πρόσεχε. Μην αφήνεις τη θλίψη να σε καταβάλει.
Αν θες, μπορούμε να πάμε για ένα ποτό. Θα σου κάνει καλό.
Υπάρχει ένα...
Εδώ.
Τι θα πάρεις;
Δεν ξέρω.
Εγώ θα πιω μια μπύρα. Ή μάλλον, έναν καφέ.
- Καφέ. Και η κυρία; - Δεν θέλω καφέ.
Πιες κάτι δυνατό. Θα σε βοηθήσει.
Ένα μικρό ποτήρι Μποζολέ.
Ένα μικρό Μποζολέ και ένα... μαρτίνι.
- Δεν θέλετε καφέ; - Όχι, ένα μαρτίνι.
Ξέχασα. Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Θα επιστρέψω αμέσως.
- Έλα. - Έρχομαι.
Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτοκτονεί ο κόσμος.
Δεν έχω λόγους να διαφωνήσω, αλλά δεν καταλαβαίνω.
Μιλήσατε ποτέ σχετικά μ’αυτό;
Ποτέ.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Είναι φοβερό. Φοβερό.
Είναι φοβερό.
Μήπως ήταν λόγω ερωτικής απογοήτευσης; Ή κάτι τέτοιο;
- Για ποιον; - Δεν ξέρω, για κάποιον άντρα.
Ξέρεις πως δεν της άρεσαν οι άντρες.
Το ξέρω, αλλά...
Ήταν... Είναι ευαίσθητη γυναίκα κι αυτές οι γυναίκες
τείνουν να κάνουν πιο περίπλοκες σχέσεις απ’όσο φανταζόμαστε.
Μπορεί να γίνει καλά.
Δεν νομίζω.
Πρόσεξες ότι δεν με γνώρισε καν;
Τι τραγωδία!
Δώστε κάτι στον καλλιτέχνη!
- Δεν έχω ψιλά. - Δεν πειράζει. Ό,τι έχεις.
Έχω μόνο χαρτονομίσματα.
Μην δείχνεις φτηνός μπροστά στο κορίτσι σου.
Ούτε ένα "ευχαριστώ".
Δεν τους συμπαθώ τους ζητιάνους. Δεν έπρεπε να δώσεις τίποτα.
- Θες ένα ποτό; - Όχι, ευχαριστώ.
Καλά. Αντίο, τότε.
- Αντίο. - Ελπίζω να σε δω σύντομα.
- Τι είναι; - Μόλις ήρθε από τη CΝΜΑ.
- Ο κύριος Λοφτ το έστειλε; - Ακριβώς.
- Πρέπει να είναι η Βίλα Λεντούκ. - Ναι, σωστά.
Η Βίλα Λεντούκ είναι. Αριθμός 2601.
Βγάλτε ακριβές αντίγραφο, όπως γράφει στη γωνία κάτω αριστερά.
Πρέπει να το κάνεις μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη.
Θα ήθελα να μάθω αν έχετε νέα για τη Σιμόν Σουλ.
- Σε ποιο τμήμα είναι; - Στη χειρουργική, νομίζω.
- Σουλ; - Ναι, Σιμόν Σουλ.
- Είστε συγγενής; - Όχι, φίλος.
Η ασθενής πέθανε χτες, στις 4:20 μμ.
Σας ευχαριστώ.
Ναι... Γεια σας.
- Καλημέρα, κύριε. - Καλημέρα.
- Μένετε απέναντι; - Ναι, μόλις μετακόμισα.
Νοικιάσατε το διαμέρισμα της κοπέλας που πήδηξε απ’το παράθυρο;
Ναι, τη γνωρίζατε;
Και βέβαια. Ερχόταν κάθε πρωί.
Καθόταν πάντα στο ίδιο μέρος, εκεί που είστε τώρα.
Έπαιρνε ρόφημα σοκολάτα και ψωμί. Δεν έπινε καφέ.
Έλεγε: "Αν πιω καφέ, δεν θα κοιμηθώ για δυο μέρες".
- Θέμα συνήθειας. - Θέλετε σοκολάτα;
Και θέμα ιδιοσυγκρασίας.
Τόσο νέα κοπέλα να αυτοκτονήσει. Δεν καταλαβαίνω γιατί.
Ίσως να’ταν μια στιγμή κατάθλιψης και πάει η κοπέλα.
Ρόμπερτ.
- Πουλάτε τσιγάρα; - Ναι, τι μάρκα θέλετε;
- Γκολουάζ μπλε, παρακαλώ. - Μου τελείωσαν τα Γκολουάζ.
- Τι άλλα τσιγάρα έχετε; - Ζιτάν και Μάλμπορο.
Η κυρία Σουλ κάπνιζε Μάλμπορο. Θέλετε ένα πακέτο;
Όχι, ευχαριστώ.
Σιμόν Σουλ, ο Κύριος σε πήρε μαζί Του,
σαν τον βοσκό που μαζεύει τα πρόβατα το βράδυ.
Τι πιο φυσικό; Υπάρχει μεγαλύτερη παρηγοριά;
Η μεγαλύτερη ελπίδα μας δεν είναι να’μαστε με τους αγίους;
Ελπίδα αιώνιας ζωής, αληθινής ζωής,
χωρίς τα βάσανα της επίγειας ζωής,
μαζί με τον Παντοδύναμο που μας δίνει την αιώνια ευλογία Του,
και που μέσω του Υιού Του, του Ιησού Χριστού,
πέθανε για μας πάνω στον Σταυρό,
που καταδέχεται να βλέπει εμάς, τα φτωχά θνητά πλάσματα,
με πολλή αγάπη και απέραντη ευσπλαχνία.
Τους άρρωστους, αυτούς που υποφέρουν, που πεθαίνουν.
Ναι, αυτούς που πεθαίνουν.
Το παγωμένο μνήμα.
Επιστρέφεις στο χώμα, απ’όπου και ήρθες,
και θα μείνουν μόνο τα οστά σου.
Τα σκουλήκια θα φάνε τα μάτια σου,
τα χείλη σου, το στόμα σου.
Θα μπουν στα αφτιά σου, θα μπουν στα ρουθούνια σου.
Το σώμα σου θα αποσυντεθεί ολοκληρωτικά,
και θα βγάζει μια δυσάρεστη οσμή.
Ο Χριστός βρίσκεται στον παράδεισο, μαζί με τους αγγέλους.
Αλλά όχι με πλάσματα σαν κι εσένα, που τα έχει κυριεύσει το κακό,
και που ποθούν μόνο τη σαρκική τους ικανοποίηση.
Πώς τολμάς να μ’ενοχλείς, να με κοροϊδεύεις καταπρόσωπο;
Τι θρασύτητα! Τι κάνεις εδώ, στον ναό μου;
Στον τάφο σου έπρεπε να βρίσκεσαι.
Θα μυρίζεις άσχημα, σαν παρατημένο πτώμα σε σήψη.
Αληθώς λέγω, ποτέ δεν θα εισέλθεις στη βασιλεία Μου.
Τέσσερα, τρία, δύο, ένα, μηδέν! Ο ήρωάς μας.
Ήρθε! Ε, Τρελκόβσκι! Τυχερέ ενοικιαστή.
- Η Λουσίλ Πάμπιν, από τη Νίκαια. - Η καλύτερη πίπα στο Παρίσι.
- Χάρηκα. - Πώς είσαι;
Δεν υπάρχουν καρέκλες; Τι αχούρι!
Να ένα τραπέζι, εκεί.
Η αρραβωνιαστικιά σου μπορεί να κάτσει στα γόνατά μου.
Το απαγορεύουν οι αρχές μου. Βοήθησέ με.
Πιάσε απ’την άλλη.
Προσεκτικά.
- Βάλ’το στη μέση. - Μπράβο. Πολύ καλύτερα.
Να χρησιμοποιήσουμε αυτό το κρεβάτι. Τράβα το τραπέζι.
Πάρ’το τραπέζι από εδώ.
- Θες να κάνω κάτι; - Όχι, ευχαριστώ.
- Άσε με να το κάνω. - Φτιάξε μόνο τη σαλάτα.
- Γνώρισες τη Βίβιαν; - Γεια σου.
Γρήγορα. Είναι πολύ βαρύ.
- Αφήστε το. - Προσεκτικά.
Τι είν’αυτό;
Δικό σου είναι;
Σταματήστε! Έχει χρυσή καρδιά.
- Εσύ; - Δεν κανόνισα. Το ξέρω.
Είναι ψυχούλα.
Θα το έκανες για λίγα χρήματα.
Όχι. Και μια περιουσία να μου έδινες, ούτε που θα το σκεφτόμουνα.
Νομίζεις ότι υπάρχει κανένας χαζός να σου προσφέρει μια περιουσία;
Για τις αρχές της σού μιλάει, βρε βλάκα.
Να σου πω τη γνώμη μου για τις αρχές σου;
- Για πες! - Είναι ανοησίες.
Να σας πω, θα το έκανα χωρίς αντάλλαγμα.
- Χωρίς κανένα αντάλλαγμα. - Περί ορέξεως...
Καμία δεν με θέλει, αλλά θα πλήρωνα για να το κάνω.
Είδα μία, μια φορά. Μου προκάλεσε αηδία...
- Αλλάζουμε θέμα; - Να μιλήσουμε για ισότητα;
Άσε τη ισότητα των γυναικών ήσυχη.
Τις είδες πώς αγωνίζονται; Σου έρχεται να γίνεις αδελφή.
Κοίτα το γουρούνι. Κατουράει στον νιπτήρα. Τι αηδία!
Παράτα με. Δεν φταίω εγώ που δεν υπάρχει τουαλέτα.
- Παρακαλώ; - Κάνετε πολλή φασαρία.
Είναι περασμένες μία. Κάνετε πολλή φασαρία.
Απλά μιλάμε ήσυχα.
Ήσυχα; Μένω από πάνω και ακούω ό,τι λέτε.
Σέρνετε τα έπιπλα, χτυπάτε τα πόδια σας...
Είστε ανυπόφοροι. Θα συνεχίσετε πολλή ώρα;
Ποιος είναι αυτός ο ηλίθιος;
Κοιτάξτε...
Λυπάμαι πολύ που σας ξυπνήσαμε. Θα προσέχω από εδώ και πέρα.
Μάλλον δεν νοιάζεστε για τους άλλους.
Καλή είναι η διασκέδαση, αλλά κάποιοι δουλεύουν.
Αύριο είναι Κυριακή. Λογικό είναι να’χει κάποιος κόσμο το Σάββατο.
Όχι, κύριε. Δεν είναι λογικό να κάνετε τόσο θόρυβο,
ούτε καν το Σάββατο το απόγευμα!
Θα προσέχουμε να μην κάνουμε θόρυβο. Καληνύχτα.
Ούτε να τραβήξεις μαλακία δεν θα μπορείς. Θα σου χτυπάει την πόρτα.
- Θα σε κάνει ό,τι θέλει. - Έπρεπε να του αντιμιλήσεις.
- Πρέπει να εκδικηθούμε... - Να βάλουμε φωτιά.
- Να ρίξουμε σκορπιούς στο τζάκι του. - Ή καβούρια.
Να τρυπήσουμε τον τοίχο και να βάλουμε φωταέριο.
Να τρυπήσουμε το πάτωμα.
- Τι βλάκας που είσαι! - Σκέφτεται με το κάτω κεφάλι.
- Δεν το πιστεύω, μας διώχνει! - Κοιτάξτε, είναι αργά.
- Τι αγένεια! - Πάμε κάπου αλλού.
- Πάμε. - Δώσ’μου το παλτό μου.
- Προσεκτικά. - Έλα, όρθιοι.
Φύγαμε!
- Γεια σε όλους. - Πάμε, παιδιά.
Καληνύχτα.
- Έξω όλοι. - Φοβερό πάρτι.
Καληνύχτα, φίλε!
Μην κάνετε τόσο θόρυβο. Ο κόσμος κοιμάται.
Καλημέρα, κύριε Ζι. Ωραία μέρα, ε;
Λυπάμαι για χτες το βράδυ. Δεν θα ξανασυμβεί.
Το ελπίζω. Ξύπνησες εμένα και τη γυναίκα μου. Δεν ξανακοιμηθήκαμε.
Ποιος ο λόγος;
Είπα να καλέσω μερικούς φίλους
να γιορτάσω, γιατί ήμουν τυχερός και βρήκα τόσο ωραίο διαμέρισμα.
Ήθελα να το γιορτάσω, χωρίς να ενοχλήσω κανέναν.
Και ξέρετε πώς είναι αυτά...
Αν και είχα τις καλύτερες προθέσεις
και δεν σκόπευα να ενοχλήσω κανέναν,
μιλούσαμε, περνούσαμε καλά...
και χωρίς να το καταλάβω κάναμε τόσο θόρυβο που...
Συγγνώμη. Σας υπόσχομαι να μην ξανασυμβεί.
Χαίρομαι που το ακούω αυτό, κύριε Τρελκόβσκι.
Γιατί σκεφτόμουν σοβαρά να λάβω μέτρα.
Δεν βρίσκεις εύκολα διαμέρισμα. Φροντίστε να το κρατήσετε, λοιπόν.
"Γείτονας πυροβόλησε τενόρο που τραγουδούσε την Τόσκα στις 3 π.μ."
Ο Λουί Μαρέ, 39 ετών, εργένης, γύρισε στο σπίτι του πιωμένος,
και άρχισε να τραγουδάει όπερα με ανοιχτά τα παράθυρα.
Όταν ο γείτονάς του, ο κύριος Πιερό, του ζήτησε να σταματήσει,
ο Μαρέ τραγούδησε μια μελωδία από την Τόσκα στον διάδρομο.
Ο Πιερό άδειασε ένα όπλο στον δύστυχο τενόρο,
που ξεψύχησε, πριν φτάσει στο νοσοκομείο.
Ο δολοφόνος συνελήφθη.
Εσείς εκεί! Ησυχία!
Πότε θα σταματήσετε να κάνετε θόρυβο;
Ποιος είναι;
Εγώ.
- Πώς μπορώ να σας βοηθήσω; - Εσείς κάνατε μήνυση, κύριε;
Μήνυση; Σε ποιον;
Σε μένα, για διατάραξη κοινής ησυχίας.
Εγώ δεν έκανα μήνυση.
Κάποιος έκανε μήνυση. Μας ήρθε σήμερα το πρωί.
Εκείνη κάνει φασαρία όλη τη νύχτα.
- Ποια; - Αυτή η γριά. Είναι κακιά.
Κάνει ό,τι μπορεί, για να μας δυσκολέψει τη ζωή,
απλά, επειδή το κορίτσι μου είναι ανάπηρο.
- Δεν κάνατε μήνυση; - Φυσικά και όχι.
Εκείνη θα ήταν.
Ρώτησα κάτω. Μου είπαν ότι μπορεί να ήσασταν εσείς.
Πηγαίνουμε νωρίς για ύπνο, όχι όπως εκείνη.
Δεν μπορεί να κοιμηθεί, κάνει βόλτες στο διαμέρισμα,
και μετακινεί τα έπιπλα πέρα-δώθε.
Μας κρατάει ξύπνιες εμένα και την κόρη μου.
Ξέρετε τι έκανε, κύριε;
Σφήνωσε μια σκούπα στην πόρτα μου.
Έπρεπε να βάλω όλη μου τη δύναμη για να την ανοίξω.
Έπαθα θλάση στον ώμο μου. Θέλει να μας διώξει.
Δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Δεν κάνω ποτέ θόρυβο, κύριε, ειλικρινά.
Και να κάνατε, δεν μπορούν να σας διώξουν έτσι απλά.
- Είστε σίγουρος; - Απολύτως.
Ο Θεός να σας έχει καλά.
Ο Θεός να σας έχει καλά, κύριε. Σας ευχαριστώ.
- Οι γείτονές σου πώς είναι; - Τους συνηθίζω σιγά-σιγά.
Είναι θέμα συνήθειας. Και εκείνοι πρέπει να με συνηθίσουν.
Αν σ’ενοχλούν, ο Σάιμον κι εγώ, έχουμε μερικές ιδέες.
- Έτσι, Σάιμον; - Ξέρουμε μερικά κόλπα.
Μπορούμε να έρθουμε το βράδυ και να σου φωνάζουμε απ’την αυλή:
Τρελκόβσκι, έλα για ένα ποτό! Γρήγορα!
Ή να χτυπήσουμε στον από κάτω μετά τα μεσάνυχτα,
και να φωνάξουμε: Όρθιος, πάμε στο πάρκο για ψωνιστήρι.
Ξέρετε...
Κάτι περίεργο συμβαίνει στο κτίριο που μένω.
Βλέπω ανθρώπους στις τουαλέτες, στην άλλη μεριά της αυλής...
Καλά, ματάκιας είσαι;
Πολλούς ανθρώπους μαζί στην τουαλέτα; Κάτι σαν όργιο;
Όχι, απλά κάθονται όρθιοι για ώρες ολόκληρες.
Εντελώς ακίνητοι.
- Αυτοϊκανοποιούνται. - Αποκλείεται.
Είναι ακίνητοι. Δεν γίνεται να αυτοϊκανοποιούνται ακίνητοι.
- Τι θα πιεις; - Εσύ;
- Μπύρα. - Εντάξει, μπύρα.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα. Απλά...
Μην ανησυχείς. Ξέρω τι κάνω.
- Χαμήλωσέ το λίγο. - Μην το πειράξεις, το έχουν συνηθίσει.
Μα είναι πολύ δυνατά και για μας.
Προσπάθησε να συνηθίσεις. Διασκέδασε όσο μπορείς.
Σπίτι σου δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Ο γείτονας;
Ελπίζω.
Συγγνώμη που ενοχλώ, κύριε. Βλέπω, έχετε παρέα.
Θα μπορούσατε να το χαμηλώσετε λίγο; Η γυναίκα μου είναι άρρωστη.
Είναι άρρωστη, ε; Και πρέπει να σταματήσω να ζω εξαιτίας της;
Γιατί δεν πάει στο νοσοκομείο;
Θ’ακούω τους δίσκους μου, όταν θέλω και όσο δυνατά θέλω.
Δεν έχω και τόσο καλή ακοή και θέλω ν’ακούω τους δίσκους μου.
Και μην κάνεις καμιά εξυπνάδα. Ξέρω τον Διοικητή της Αστυνομίας.
Έτσι πρέπει να τους αντιμετωπίζεις.
- Μα αν η γυναίκα του... - Και λοιπόν;
Εγώ δεν του κλαίγομαι, όταν δεν νιώθω καλά.
Αποκλείεται να ξανάρθει. Στο υπόσχομαι.
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Ποιος είναι;
Αυτό είναι το διαμέρισμα της Σιμόν Σουλ;
Ναι.
Είμαι ο νέος ενοικιαστής.
Μετακόμισε;
Ελάτε μέσα. Μη στέκεστε εδώ.
Ελπίζω να μην της συνέβη τίποτα.
- Παρακαλώ καθίστε, κύριε... - Μπαντάρ.
Χάρηκα, κύριε Μπαντάρ. Λέγομαι Τρελκόβσκι.
Λυπάμαι, αλλά δυστυχώς...
Τη γνωρίζατε καλά;
Αν τη γνώριζα;
Αυτοκτόνησε.
Πήδηξε απ’το παράθυρο.
Θα θέλατε να δείτε...
Μα... γιατί να κάνει κάτι τέτοιο;
Μάλλον κανείς δεν ξέρει.
Γνωρίζετε τη Στέλλα; Ούτε εκείνη ξέρει.
Κανείς δεν ξέρει γιατί το έκανε.
Πήγα στο τμήμα Αιγυπτιακής τέχνης του Λούβρου το πρωί.
Διάλεξα μια όμορφη κάρτα και της την έστειλα.
Τι ειρωνεία!
Τόσα χρόνια δεν τόλμησα να της πω πώς ένιωθα.
Έκανα πως είμαστε απλοί φίλοι κάθε φορά που την έβλεπα,
αν και δεν την έβλεπα συχνά, σε διαβεβαιώνω.
Δεν είναι δίκαιο.
Και τη μέρα που βρίσκω το κουράγιο να της το πω...
Μαθαίνω ότι...
Γιατί;
Γιατί δεν της το είπα;
Έφυγε χωρίς να το μάθει.
Κλείνουμε, κύριε Τρελκόβσκι.
Δεν αξίζει να ζω πια.
- Μη... - Έξι φράγκα κι εξήντα.
Μην το βλέπετε έτσι. Είστε νέος, θα το ξεχάσετε.
Περιμένετε.
Ένα λεπτό.
Ευχαριστώ.
Δεν υπέφερε, σας το ορκίζομαι.
Και δεν είπε τίποτα;
- Είστε σίγουρος; - Απολύτως.
Καλά, καλά.
Κερνάω! Ποτά σε όλους!
Εκτός απ’αυτόν.
Μην του δίνετε σημασία. Είναι μεθυσμένος.
- Αυτό που μου έκανες... - Είναι απλό.
- Καθόλου απλό δεν είναι. - Απλό είναι.
Δεν υπάρχουν πολλοί σαν και σένα. Έτσι είναι.
Μου έσωσες τη ζωή.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Ζεστή σοκολάτα, κύριε Τρελκόβσκι;
Γιατί όχι;
- Ένα Γκολουάζ μπλε, παρακαλώ. - Αμέσως.
Γκολουάζ θέλω.
Συγγνώμη, άκουσα Μάλμπορο. Δεν έχω Γκολουάζ.
Έρχεται ο Ρόμπερτ και θα τον στείλω να πάρει.
Δεν είναι ανάγκη. Θα πάρω Μάλμπορο.
Ναι, ξέρω.
Το ξέρω ότι κάνω θόρυβο.
Έπρεπε να χτυπήσετε πριν, που ήταν κι οι κλέφτες εδώ.
Μπορεί και να χτύπησαν.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Δεν άφησες κανέναν να κοιμηθεί.
Όλοι οι γείτονες κάνουν παράπονα.
Για χτες το βράδυ μιλάτε;
Φυσικά. Κάνατε μεγάλο σαματά.
Σας είπα πως δεν θα μείνετε πολύ, αν συμπεριφέρεστε έτσι.
Θα αναγκαστώ να λάβω τα μέτρα μου.
Με έκλεψαν, κύριε Ζι, πηγαίνω στην αστυνομία.
Τι θέλετε να πείτε; Το σπίτι μου είναι αξιοσέβαστο.
- Αν το λέτε για να καλυφτείτε... - Είναι η αλήθεια!
Μου πήραν την τηλεόραση, τη φωτογραφική μηχανή, μια βαλίτσα.
Μάλιστα.
Λυπάμαι πολύ, αλλά γιατί θέλετε να πάτε στην αστυνομία;
Για να τους πω τι έγινε.
Κοιτάξτε, κύριε Τρελκόβσκι.
- Είστε σ’ένα αξιοπρεπές σπίτι. - Δεν αμφιβάλλω...
Αφήστε με να τελειώσω. Ξέρετε πόσο επιλεκτικός είμαι με τους ενοίκους.
Σας έδωσα το διαμέρισμα, γιατί φαίνεστε αξιοπρεπής.
Διαφορετικά, δεν θα το έδινα ούτε μ’ένα εκατομμύριο φράγκα.
Εάν πάτε στην αστυνομία,
θα έρθουν και θα μας κάνουν ένα σωρό περιττές ερωτήσεις.
Αυτό μπορεί να καταστρέψει τη φήμη μας.
- Το λέω και για το καλό σας. - Το καλό μου; Εγώ τι έκανα;
Αν πάτε στην αστυνομία, ο κόσμος θα’ναι καχύποπτος μαζί σας,
ειδικά αν δεν είστε Γάλλος.
Μα εγώ είμαι Γάλλος υπήκοος.
Ξέρω ότι δεν κάνατε τίποτα, αλλά οι άλλοι δεν το ξέρουν.
Ποιος ξέρει τι θα σκεφτούν για σας; Ξέρω τι λέω.
Γνωρίζω τον Διοικητή της Αστυνομίας. Θα του μιλήσω σχετικά.
Εκείνος ξέρει τι να κάνει.
Α... παρεμπιπτόντως...
Η προηγούμενη ενοικιάστρια φορούσε παντόφλες μετά τις δέκα.
Αυτό ήταν καλό και για την ίδια,
και για τους γείτονές της.
- Ένα Μάλμπορο. - Δώσε μου ένα Γκολουάζ.
Ένα Μάλμπορο, παρακαλώ.
Ήταν εκεί, σ’έναν θάλαμο...
- Ένα Γκολουάζ. - Ένα κι εξήντα.
Τα λέμε την άλλη βδομάδα.
Γεια, τι κάνεις;
Πολύ καλά. Ήρθα να πάρω τσιγάρα.
Έλα, κάθισε. Είμαι με τους φίλους μου.
- Μου επιτρέπετε; - Μα φυσικά.
- Γεια. - Γεια.
Λέγαμε για τη Σιμόν.
- Τη Σιμόν; - Τη Σιμόν Σουλ.
Είναι ο κύριος που σου έλεγα ότι γνώρισα στο νοσοκομείο.
Ήμασταν οι τελευταίοι που την είδαμε ζωντανή.
Η Στέλλα μάς είπε ότι η Σιμόν δεν τη γνώρισε.
- Πράγματι. - Κι εσένα;
- Εμένα; - Ούτε εσένα γνώρισε;
Δεν ξέρω. Δεν είμαι σίγουρος.
Ίσως να προσπάθησε να πει κάτι, όταν ούρλιαζε.
Αυτή την εντύπωση έχω, όταν το σκέφτομαι.
Εσένα κοιτούσε, όταν ούρλιαζε.
- Λες; - Ξέρεις...
Ακόμη έχω πράγματά της στο σπίτι. Είναι θλιβερό.
- Τι πράγματα; - Μερικά βιβλία και δίσκους.
Να ένα βιβλίο της Σιμόν.
- Δεν το έχω διαβάσει. - Ούτε κι εγώ.
Δεν με ενδιαφέρει η Αιγυπτιολογία.
Το άφησε ένα απόγευμα. Πάρ’το, αν θέλεις.
Ευγενικό εκ μέρους σου. Θέλω να το διαβάσω.
Το σπίτι σου είναι υπέροχο. Πιο ωραίο απ’το δικό μου.
Αν επιτρέπεται, το ενοίκιο είναι υψηλό;
Δεν πληρώνω ενοίκιο, είναι του αδελφού μου.
Πήγε ταξίδι στο Περού για λίγους μήνες, για κάνα χρόνο.
Έχεις προβλήματα με τους γείτονές σου;
- Τι προβλήματα; - Ξέρεις...
Οι σχέσεις με τους γείτονες μπορεί να περιπλεχτούν.
Τα μικροπράγματα να πάρουν απίστευτες διαστάσεις.
- Καταλαβαίνεις τι εννοώ; - Όχι.
Δεν καταλαβαίνω.
Εγώ δεν ασχολούμαι με τους άλλους.
Ούτε κι εγώ. Είναι το καλύτερο.
Αν θες, μπορώ να σε πάω σπίτι μετά.
Θέλεις να πάμε σπίτι σου;
Σπίτι μου;
Εντάξει;
Ναι, φυσικά.
Μόνο που στο σπίτι μου...
Είναι λίγο δύσκολο. Ή μάλλον αδύνατον.
Γιατί; Έχεις κοπέλα;
Όχι ακριβώς.
Απλά βάφω το σπίτι και γίνεται χαμός.
Χαμός.
Θα μπορούσαμε να πάμε για μια-δυο ώρες.
Μόλις ήρθε κι ο θείος μου απ’το χωριό,
και θα μείνει για λίγες μέρες.
Τι λες να πάμε στο δικό σου σπίτι;
Βγάλ’το παλτό σου.
Έρχομαι αμέσως.
Θα ήθελα να πιω κάτι.
Στην υγειά μας.
Γιατί δεν βγάζεις τη γραβάτα; Φαίνεσαι να πνίγεσαι.
Βρήκα ένα δόντι σπίτι μου. Ήταν σε μια τρύπα.
Ένα δόντι;
Σε μια τρύπα;
Ναι.
Σε μια τρύπα στον τοίχο.
Τυλιγμένο σε βαμβάκι.
Και λοιπόν; Μην κάνεις έτσι για ένα δόντι.
Παράξενο όμως δεν είναι;
Μπα... Όταν ήμουν μικρή, συνέχεια αυτό κάναμε.
Όποτε μου έπεφτε ένα δόντι, το έκρυβα.
Η μητέρα μου έλεγε ότι θα γίνει νόμισμα.
Νόμισμα.
Θεέ μου!
- Στέλλα, αναρωτιόμουν... - Τι;
Το δόντι...
Το δόντι είναι μέρος του εαυτού μας, έτσι;
Δηλαδή... μέρος της προσωπικότητάς μας.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Θυμάμαι που διάβασα στην εφημερίδα
ότι ένας νεαρός έχασε το χέρι του και ήθελε να το θάψει.
Τι ήθελε να κάνει;
- Να το θάψει στο νεκροταφείο. - Θα πρέπει να’ταν τρελός.
Οι αρχές δεν τον άφησαν. Και έτσι το έκαψε.
Που έγινε αυτό; Στη Γαλλία;
Αναρωτιέμαι αν αρνήθηκαν να του δώσουν τις στάχτες,
και με ποιο δικαίωμα.
Δεν θες να μιλήσουμε για κάτι πιο ευχάριστο;
Εντάξει.
Μην ανησυχείς.
Πες μου...
Πότε ακριβώς...
...σταματάει ένας άνθρωπος να’ναι αυτό που νομίζει ότι είναι;
Ξέρεις, δεν μ’αρέσουν τα περίπλοκα πράγματα.
Αν μου κόψεις το χέρι, θα σου πω: "Εγώ και το χέρι μου".
Αν μου κόψεις το άλλο χέρι, θα πω: "Εγώ και τα δυο μου χέρια".
Αν... μου βγάλεις...
...αν μου βγάλεις το στομάχι, τα νεφρά μου,
αν υποθέσουμε ότι γίνεται αυτό...
θα σου πω: "Εγώ και τα εντόσθιά μου".
Με παρακολουθείς;
Και τώρα, αν κόψεις το κεφάλι μου...
...θα πω: "Εγώ και το κεφάλι μου", ή "Εγώ και το σώμα μου";
Με ποιο δικαίωμα, το κεφάλι μου θα παρουσιαστεί ως εγώ;
Με ποιο δικαίωμα;
Θεέ μου!
Κύριε Τρελκόβσκι.
Ήσυχα, Μίρζα.
Λείπατε όλο το βράδυ, ε;
Ναι...
Έπρεπε να μείνω με τον θείο μου. Δεν είναι καλά.
Θα πω στην κυρία Ντιόζ ότι γυρίσατε.
Στην κυρία Ντιόζ; Ποια είναι η κυρία Ντιόζ;
Αυτό δεν είναι για μένα.
Κοιτάξτε.
ΚΥΡΙΑ ΣΙΜΟΝ ΣΟΥΛ
"Τις καλύτερες ευχές μου απ’το Λούβρο".
"Τζορτζ Μπαντάρ"
Θα’θελα να σας μιλήσω.
Παρακαλώ, περάστε.
Είμαι η κυρία Ντιόζ.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Ήρθα γι’αυτό. Διαβάστε, παρακαλώ.
Είναι μια αναφορά στις αρχές για την απερίγραπτη κυρία Γκαντέριαν.
Το τράβηξε πολύ αυτή τη φορά και κάτι πρέπει να κάνουμε.
Κοιτάξτε. Υπέγραψε και ο κύριος Ζι, εκεί.
Ποια είναι η κυρία Γκαντέριαν; Δεν τη γνωρίζω.
Δεν τη γνωρίζετε; Ποιος νομίζετε ότι κάνει όλον αυτόν τον θόρυβο;
Εκείνη, νεαρέ μου.
Πλένει τα ρούχα της μέσα στη νύχτα
και σφυρίζει κιόλας.
- Είναι πολιτισμένος άνθρωπος αυτός; - Μάλλον όχι.
Τότε, υπογράψτε. Είναι θέμα συμπαράστασης.
Δυσκολεύει τη ζωή και... των άλλων ενοίκων.
Είναι η κυρία που μένει με την ανάπηρη κόρη της;
Ανάπηρη; Όχι.
Έχει έναν γιο, ένα παλιόπαιδο που κάνει συνέχεια φασαρία,
και παίζει με μπουκάλια ή ότι άλλο βρει στον διάδρομο.
Είστε απολύτως σίγουρη ότι δεν έχει κόρη;
Δεν ξέρω τα του οίκου τους.
Ρωτήστε τη θυρωρό.
Συγγνώμη, δεν θα υπογράψω.
Η γυναίκα αυτή, δεν μ’ενόχλησε ποτέ.
Ούτε την έχω δει, ούτε άκουσα τίποτα γι’αυτήν.
Σε ποιο διαμέρισμα μένει;
Θα λάβω υπόψη μου τη συμπεριφορά σας.
Κοιτάμε τον εαυτό μας και δεν νοιαζόμαστε για τους άλλους.
- Όχι, δεν είναι αυτό. - Τους ξέρω τους τύπους σαν κι εσάς.
Σαν τον απέναντι, μέχρι που έμεινε παράλυτος,
και οι γείτονές του τον άφησαν να βράσει στο ζουμί του.
Φυσικά, κάντε αυτό που κρίνετε εσείς σωστό.
Σας προειδοποιώ, όμως, μην μου έρθετε μετά κλαίγοντας.
Παλιάνθρωποι!
Τι θέλετε να κάνω; Να πεθάνω;
Η γυναίκα μου πάντα...
Για μένα είναι.
Μη μου κάνετε τον ανήξερο.
Έχω ακούσει πολλά για σας, κύριε Τρελκόβσκι.
Ειδικεύεστε στη διατάραξη της κοινής ησυχίας, μέσα στη νύχτα.
Μένω έκπληκτος, κύριε Επιθεωρητά.
Κανείς δεν μου είπε τίποτα.
Δεν κάνω φασαρία. Έχω λίγους φίλους και σπάνια τους καλώ σπίτι.
Δεν έχω χρόνο για παραμύθια. Έχω κι άλλα πράγματα να κάνω.
Έγιναν πολλές μηνύσεις και είναι καθήκον μου να επιβάλω την τάξη.
Δε θα το ξαναπώ. Σταμάτα να κάνεις αυτά που κάνεις τη νύχτα.
Το "Τρελκόβσκι" είναι Ρώσικο όνομα;
Πολωνικό.
- Δεν είσαι Γάλλος, λοιπόν; - Είμαι Γάλλος υπήκοος.
Δώσ’μου την ταυτότητά σου.
Δεν είναι σε καλή κατάσταση.
Δεν έχεις δηλώσει αλλαγή διεύθυνσης.
Οδός Σεντάν 15, πού είναι αυτό;
Ζητώ συγγνώμη. Θα τη δηλώσω άμεσα.
Και καλά θα κάνεις.
Ωραία. Αυτή τη φορά κάνω ότι δεν είδα τίποτα.
Να μην ακούσω τίποτα. Δεν θα σ’αφήσω να διαταράσσεις την ησυχία.
Ευχαριστώ, επιθεωρητά.
Αντίο.
Καλησπέρα, κυρία.
Θα’θελα να μάθω ποιος έκανε μήνυση εναντίον μου.
Ξέρετε ποιος ήταν;
Αν δεν κάνατε τόσο θόρυβο, δεν θα γινόταν καμία μήνυση.
Υποβλήθηκε και αναφορά;
Η κυρία που με είδε τις προάλλες την έκανε; Η κυρία Ντιόζ;
Ο μόνος υπαίτιος είστε εσείς ο ίδιος.
Υπογράψατε;
Πάει! Αυτή νίκησε.
Υπέγραψαν όλοι, εκτός από εσάς, κύριε.
Ευχαριστώ. Είστε καλός άνθρωπος.
Δεν θέλω ν’αναμειχθώ.
Είστε καλός άνθρωπος. Το βλέπω στα μάτια σας.
Τους εκδικήθηκα. Και τη θυρωρό. Είναι κι εκείνη κακιά.
Τους εκδικήθηκα, το βράδυ.
Εκείνοι μου έδωσαν την ιδέα. Ξέρετε τι έκανα;
Τα έκανα. Στη σκάλα, έξω απ’τις πόρτες τους.
Δικό τους το λάθος. Εκείνοι μου έδωσαν την ιδέα.
Δεν τα έκανα έξω απ’τη δική σας πόρτα, για να μην μπλέξετε.
- Πριν από πόση ώρα; - Μόλις τώρα.
Θα’θελα να’βλεπα τη μούρη τους, όταν το δουν.
- Τους άξιζε, σ’όλους τους. - Θα πουν ότι το έκανα εγώ.
Καληνύχτα, κύριε. Καλή ξεκούραση.
Κοίτα!
Θα με κάνουν να αυτοκτονήσω.
Καλά, θα τους δείξω.
Φανταστικά παπούτσια, αγάπη μου.
Πολύ όμορφα. Μα πού τα βρήκες;
Να... είχαν...
Ογδόντα φράγκα, θα αστειεύεσαι.
Ναι, στο σούπερ μάρκετ.
Δεν είναι τόσο νέα όσο νομίζει.
Πολύ όμορφη.
Αξιαγάπητη.
Μια θεά, υπέροχη!
Υπέροχη.
Νομίζω ότι είμαι έγκυος.
Παλιάνθρωποι!
Δεν θα με κάνετε Σιμόν Σουλ εμένα. Ποτέ!
Κύριε Τρελκόβσκι.
Θυμάστε τους όρους με τους οποίους μπήκατε στο σπίτι;
Τους θυμάμαι, κύριε Ζι. Μου λέτε σε τι αναφέρεστε;
- Αναφέρομαι στις γυναίκες. - Μα, ναι, φυσικά.
Τότε γιατί τις φέρνετε εδώ;
Ορίστε; Δεν έφερα καμία γυναίκα εδώ.
Φέρατε μια γυναίκα στο δωμάτιό σας. Μην το αρνείστε.
Αυτή τη φορά το θέμα, δεν θα πάρει διαστάσεις.
Αλλά είναι η τελευταία φορά. Ελπίζω να έγινα σαφής.
Καλημέρα, κύριε Τρελκόβσκι.
Κάντε μου ένα καφέ.
- Δεν θέλετε σοκολάτα; - Όχι, θέλω καφέ.
- Πάντα σοκολάτα πίνετε. - Ποτέ δεν με ρωτάς τι θέλω.
Σήμερα θέλω καφέ, σου λέω.
Συγγνώμη, αλλά...
Το πρόβλημα είναι ότι...
Χάλασε η καφετιέρα.
- Δεν θέλετε σοκολάτα; - Όχι! Γιατί, πρέπει;
Δεν χρειάζεται να νευριάσετε.
Θα πιω... Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
Φαντάζομαι τα Γκολουάζ τελείωσαν.
- Σωστά. Έχουμε μόνο Μάλμπορο. - Να τα κρατήσετε.
Ξέρω ακριβώς τι σκαρώνετε.
Είστε φονιάδες!
Μη με κοιτάς έτσι!
Ξέρω ακριβώς ποιο είναι το σχέδιό σας.
- Τι συμβαίνει; - Η βάρκα μου.
- Ποια είναι; - Η κόκκινη.
Μην κλαις. Πώς σε λένε;
Πατρίκ.
Και έχασες τη βάρκα σου, την κόκκινη βάρκα.
Εντάξει, θα στη φέρω.
Σιχαμένο νιάνιαρο!
Να’τος! Εκεί είναι!
Θεέ μου! Τι συμβαίνει;
Θα παλέψω.
Μέχρι τελικής πτώσης.
ΣΤΕΛΛΑ
Ποιος είναι;
Εγώ, ο Τρελκόβσκι.
Κοιμάσαι;
Τι συμβαίνει;
Συγγνώμη που ενοχλώ μέσ’στα χαράματα.
Θα σε πείραζε να μείνω για λίγο;
Περίεργος είσαι.
Πρέπει να μου απαντήσεις. Δεν θα με πειράξει.
Φυσικά και μπορείς να μείνεις.
Χτύπησες!
Δεν είναι τίποτα.
- Είσαι λερωμένος. - Δεν είναι τίποτα.
Περίμενε. Νομίζω έχω... κάτι έχω εδώ.
Πώς το έκανες αυτό;
Αυτοί φταίνε.
Ποιοι;
Προσπαθούν να με σκοτώσουν.
Θα με κάνουν να αυτοκτονήσω.
Μα τι λες; Ποιος θέλει να σε σκοτώσει;
Στέλλα, σου έλεγα ψέματα.
Μένω στο διαμέρισμά της.
Ποιο διαμέρισμα;
Της Σιμόν.
Νοίκιασα το διαμέρισμα της Σιμόν.
- Πώς το νοίκιασες; - Οι γείτονες φταίνε που είναι νεκρή.
Το είχαν σχεδιάσει.
- Σχεδίασαν το φόνο της; Είσαι τρελός; - Δεν είμαι τρελός. Άκουσέ με.
Την ανάγκασαν να αυτοκτονήσει.
Μπορώ να τ’αποδείξω.
Προσπαθούν να κάνουν το ίδιο και με μένα.
Τα έχουν όλα έτοιμα. Έχουν σχεδιάσει την κάθε λεπτομέρεια.
Δεν ξέρεις τι έχω περάσει.
Φρικιαστικό, δεν μπορώ να σου περιγράψω.
Είναι αλήθεια, στο ορκίζομαι.
Πες μου. Πες μου, ακούω.
Προσπαθούν να με κάνουν να γίνω η Σιμόν Σουλ.
Έλα. Είμαι φίλη σου.
- Προσπαθούν... - Θα σε βοηθήσω. Έλα τώρα.
- Να με κάνουν... - Είσαι εξαντλημένος.
...να γίνω η Σιμόν Σουλ.
Φεύγω απ’το Παρίσι σε μια-δυο μέρες. Δεν θα με βρουν ποτέ.
Ναι, έχεις δίκιο. Είναι ό,τι καλύτερο.
Μόνο εσένα μπορώ να εμπιστευτώ.
Εγώ είμαι, η Στέλλα.
Μη φοβάσαι.
Με αναγνωρίζεις, έτσι;
Συγγνώμη.
Έβλεπα εφιάλτη.
Φεύγω για τη δουλειά, άργησα. Θα γυρίσω κατά τις οκτώ.
Το πρωινό είναι έτοιμο.
- Σ’αγαπώ. - Κι εγώ σ’αγαπώ.
Πήγα και σου πήρα λίγα κρουασάν.
Σε παρακαλώ μείνε. Μη με αφήσεις μόνο.
Έχω αργήσει. Αν θες να βγεις, βάλε τα κλειδιά στο χαλάκι.
Θα βγάλω αντικλείδι αύριο, για να’χουμε κι οι δυο κλειδιά.
- Μη φύγεις. - Έλα, μην είσαι ανυπάκουος!
Πρέπει να μείνεις εδώ.
Έχεις ό,τι χρειάζεσαι. Αν θες, μπορείς να βγεις να πάρεις λίγο αέρα.
Θα φέρω φαγητό και είτε θα φάμε εδώ,
ή θα πάμε σε κάποιο εστιατόριο. Εξαρτάται πώς θα’σαι.
Τα λέμε το βράδυ, λοιπόν.
Είναι κανείς εδώ;
Βρώμα.
Είναι όλοι στο κόλπο.
Είναι όλοι στο κόλπο!
Είναι όλοι στο...
Είναι όλοι στο κόλπο!
- Σταμάτα εδώ. Σταμάτα. - Καλά, τι συμβαίνει;
Τίποτα. Θέλω να κατέβω.
- Σας αρέσει; - Ναι.
Ευχαριστώ, κύριε. Ευχαριστώ πολύ.
Ξέρεις πού μπορώ να βρω ένα όπλο; Θα σε πληρώσω καλά.
Έξω από’δώ, αλήτη.
- Θέλει να αγοράσει όπλο, ο κερατάς. - Ορίστε;
Θα το πω στην αστυνομία, βρε ηλίθιε.
Σου είπα να μην οδηγείς γρήγορα. Κοίτα τι έγινε.
Χτυπήσατε, κύριε;
Όποιος δεν ξέρει να οδηγεί, πρέπει να παίρνει ταξί.
Η γυναίκα μου οδηγεί 25 χρόνια, χωρίς να προκαλέσει ατύχημα.
Έχει δίκιο. Ο τύπος έπεσε μπροστά της. Το είδα.
Αφήστε με να περάσω, παρακαλώ. Συγγνώμη, να περάσω.
Συγγνώμη, είμαι γιατρός.
Δολοφόνοι! Δολοφόνοι!
Η γυναίκα μου κι εγώ, είμαστε αναστατωμένοι μ’αυτό που έγινε.
Κάντε πίσω. Στο πεζοδρόμιο.
- Αστυνόμε, να σας πω τι έγινε... - Την ταυτότητά σας. Και τη δική σας.
Είστε πολύ τυχερός.
Μερικές γρατσουνιές μόνο.
Δεν σπάσατε τίποτα. Αλλά πρέπει να βγάλετε ακτινογραφία.
Δεν είναι σοβαρό. Ήπια μορφή τρομώδους παραληρήματος.
Η οδηγός έκανε τη δήλωσή της και προσφέρθηκε να τον πάει σπίτι.
Ή μήπως να καλέσω ασθενοφόρο;
Αν μπορεί μόνος του, δεν χρειάζεται.
Φυσικά, μπορούμε να τον πάμε σπίτι του, τον άμοιρο.
Θα σας πάμε σπίτι, εντάξει;
Αυτό είναι εξωφρενικό. Μη, σας παρακαλώ!
Ήθελαν να με σκοτώσουν. Έπαιζαν μπάλα με το κεφάλι ενός νεκρού.
Θα του κάνω μια ένεση να ηρεμήσει.
Όχι ένεση. Δεν θέλω να μου κάνετε ένεση. Δεν θέλω...
Προσπάθησαν να με σκοτώσουν.
Μίρζα!
Καλησπέρα. Ο νεαρός είχε ένα μικρό ατύχημα.
- Τίποτα το σοβαρό. - Τι έκανε πάλι;
Πρέπει να τον πάμε στο διαμέρισμά του.
Πώς συνέβη;
Έπεσε μπροστά στο αυτοκίνητό μας.
Ευτυχώς, η γυναίκα μου έχει καλά αντανακλαστικά.
Τι συμβαίνει;
Αυτός πάλι.
Παλιάνθρωπε!
Ήσυχα, Μίρζα!
- Τι ήταν αυτό; - Κάτω στην αυλή.
Να καλέσουμε ασθενοφόρο. Πήγαινε, γρήγορα.
Δεν πρέπει να κουνηθείς.
Ορκίζομαι πως δεν είμαι η Σιμόν Σουλ.
Γρήγορα, φέρε μια κουβέρτα.
- Δολοφόνε! - Κι άλλη αυτοκτονία! Απίστευτο.
Κοίτα πώς είναι ντυμένος. Πρέπει να’ναι τρελός.
Και μόλις φτιάξαμε τη σκεπή.
Το ήξερα ότι κάτι έχει, από την πρώτη στιγμή που τον είδα.
Θεέ μου, κύριε Τρελκόβσκι. Περιμένετε το ασθενοφόρο.
Φονιάδες!
Θα σας δείξω λίγο αίμα.
Θέλατε έναν καθαρό θάνατο, έτσι δεν είναι;
- Φανείτε λογικός. - Δεν θα’ναι καθαρός.
Αξέχαστος.
Πήγε καλύτερα την προηγούμενη φορά, ε; Εγώ δεν είμαι η Σιμόν Σουλ.
Εγώ είμαι ο Τρελκόβσκι.
Τρελκόβσκι.
- Ωραία. Τι συμβαίνει; - Κάποιος πήδηξε απ’το παράθυρο.
- Πάλι; Πού τους βρίσκετε; - Πού είναι τώρα;
Στο διαμέρισμά του. Νομίζω τον έπιασε κρίση.
- Θα πηδήξει ξανά! - Μη μου πεις!
Ηρεμήστε. Μην κουνηθείτε. Ερχόμαστε πάνω να σας βοηθήσουμε.
Φανείτε λογικός.
Όχι, Θεέ μου, όχι.
Κύριε Τρελκόβσκι, μην κάνετε καμιά χαζομάρα.
Είστε φίλος της;
Συγγνώμη.
Τι μπορεί να συνέβη; Γιατί να έκανε κάτι τέτοιο;
Για να’μαι ειλικρινής, δεν είμαι φίλος της.
Δεν τη γνωρίζω σχεδόν καθόλου, αλλά...
Σιμόν...
Με γνωρίζεις, έτσι δεν είναι;
Εγώ είμαι, η Στέλλα.
Η φίλη σου, η Στέλλα.
Δεν με γνωρίζεις;